Δοκιμή ELISA

Πίνακας περιεχομένων ELISA

• Αρθρα δοκιμής ELISA
• Εικόνες δοκιμής ELISA
• Πρωτόκολλα δοκιμής ELISA
• Φόρουμ δοκιμής ELISA
• Βίντεο δοκιμής ELISA

Τι είναι ένα ELISA;

Η ένζυμο-συνδεμένη δοκιμή ImmunoSorbent, ή ELISA, είναι μια βιοχημική τεχνική που χρησιμοποιείται κυρίως στην ανοσολογία για να ανιχνεύσει την παρουσία ενός αντισώματος ή ενός αντιγόνου σε ένα δείγμα. Το ELISA έχει χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικό εργαλείο στην ιατρική και την παθολογία εγκαταστάσεων, καθώς επίσης και έλεγχος ποιοτικού ελέγχου στις διάφορες βιομηχανίες. Στους απλούς όρους, σε ELISA ένα άγνωστο ποσό αντιγόνου επισυνάπτεται σε μια επιφάνεια, και έπειτα ένα συγκεκριμένο αντίσωμα πλένεται πέρα από την επιφάνεια έτσι ώστε μπορεί να δεσμεύσει στο αντιγόνο. Αυτό το αντίσωμα συνδέεται με ένα ένζυμο, και στο τελικό βήμα μια ουσία προστίθεται που το ένζυμο μπορεί να μετατρέψει σε κάποιο ανιχνεύσιμο σήμα. Κατά συνέπεια στην περίπτωση του φθορισμού ELISA, όταν λάμπουν το φως επάνω στο δείγμα, οποιαδήποτε συγκροτήματα αντιγόνων/αντισωμάτων θα φθορίσουν έτσι ώστε το ποσό αντιγόνου στο δείγμα μπορεί να μετρηθεί.

Η εκτέλεση ενός ELISA περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα αντίσωμα με την ιδιομορφία για ένα ιδιαίτερο αντιγόνο. Το δείγμα με ένα άγνωστο ποσό αντιγόνου είναι ακινητοποιημένο σε μια στερεά υποστήριξη (συνήθως ένα microtiter πολυστυρολίου πιάτο) είτε μη-συγκεκριμένα (μέσω της προσρόφησης στην επιφάνεια) είτε συγκεκριμένα (μέσω της σύλληψης από ένα άλλο αντίσωμα συγκεκριμένο για το ίδιο αντιγόνο, σε ένα "σάντουιτσ" ELISA). Αφότου ακινητοποιείται το αντιγόνο το αντίσωμα ανίχνευσης προστίθεται, διαμορφώνοντας ένα συγκρότημα με το αντιγόνο. Το αντίσωμα ανίχνευσης μπορεί να συνδεθεί covalently με ένα ένζυμο, ή μπορεί ο ίδιος να ανιχνευθεί από ένα δευτεροβάθμιο αντίσωμα που συνδέεται με ένα ένζυμο μέσω του bioconjugation. Μεταξύ κάθε βήματος το πιάτο πλένεται χαρακτηριστικά με μια ήπια καθαριστική λύση για να αφαιρέσει οποιαδήποτε πρωτεϊ'νες ή αντισώματα που δεν είναι συγκεκριμένα συνδεδεμένες. Μετά από το τελικό βήμα πλυσίματος το πιάτο αναπτύσσεται με την προσθήκη ενός ενζυματικού υποστρώματος για να παραγάγει ένα ορατό σήμα, το οποίο δείχνει την ποσότητα αντιγόνου στο δείγμα. Παλαιότερα ELISAs χρησιμοποιούν τα χρωμογενή υποστρώματα, αν και οι νεώτερες δοκιμές χρησιμοποιούν τα fluorogenic υποστρώματα με την πολύ υψηλότερη ευαισθησία.

Εφαρμογές δοκιμής ELISA

Επειδή το ELISA μπορεί να εκτελεσθεί για να αξιολογήσει είτε την παρουσία αντιγόνου είτε την παρουσία αντισώματος σε ένα δείγμα, είναι ένα χρήσιμο εργαλείο και για τον καθορισμό των συγκεντρώσεων αντισωμάτων ορών (όπως με το HIV test[1 ] ή του ιού του δυτικού Νείλου) και επίσης για την ανίχνευση της παρουσίας αντιγόνου. Έχει βρεί επίσης τις εφαρμογές στη βιομηχανία τροφίμων στην ανίχνευση των πιθανών αλλεργιογόνων τροφίμων όπως το γάλα, φυστίκια, ξύλα καρυδιάς, αμύγδαλα, και eggs.[2 ] ELISA μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην τοξικολογία ως γρήγορη πιθανή οθόνη για ορισμένες κλάσεις των φαρμάκων.

Η δοκιμή ELISA, ή ενζυμικό immunoassay (EIA), ήταν η πρώτη διαγνωστική εξέταση που υιοθετήθηκε συνήθως για το HIV. Έχει μια υψηλή ευαισθησία. Σε μια δοκιμή ELISA, ο ορός ενός προσώπου είναι αραιωμένη 400-πτυχή και ισχύων για ένα πιάτο με το οποίο τα αντιγόνα HIV έχουν συνδεθεί. Εάν τα αντισώματα στο HIV είναι παρόντα στον ορό, μπορούν να δεσμεύσουν σε αυτά τα αντιγόνα HIV. Το πιάτο πλένεται έπειτα για να αφαιρέσει όλα τα άλλα συστατικά του ορού. Ένα ειδικά έτοιμο "δευτεροβάθμιο αντίσωμα" — ένα αντίσωμα που δεσμεύει στα ανθρώπινα αντισώματα — εφαρμόζεται έπειτα στο πιάτο, που ακολουθείται από ένα άλλο πλύσιμο. Αυτό το δευτεροβάθμιο αντίσωμα συνδέεται χημικά εκ των προτέρων με ένα ένζυμο. Κατά συνέπεια το πιάτο περιέχει το ένζυμο αναλογικά προς το ποσό δευτεροβάθμιου αντισώματος που δεσμεύεται στο πιάτο. Ένα υπόστρωμα για το ένζυμο εφαρμόζεται, και κατάλυση από τους ενζυμικούς μολύβδους σε μια αλλαγή στο χρώμα ή το φθορισμό. Τα αποτελέσματα ELISA αναφέρονται ως αριθμός η πιό αμφισβητούμενη πτυχή αυτής της δοκιμής καθορίζει το σημείο "διακοπών" μεταξύ ενός θετικού και αρνητικού αποτελέσματος.

Μια μέθοδος ένα σημείο διακοπών είναι σε σύγκριση με γνωστά πρότυπα. Παραδείγματος χάριν, εάν μια δοκιμή ELISA θα χρησιμοποιηθεί στη διαλογή φαρμάκων εργασιακών χώρων, μια συγκέντρωση διακοπών (π.χ., 50 NG/$l*mL του φαρμάκου) θα καθιερωθεί και ένα δείγμα θα προετοιμαστεί που περιέχει εκείνη την συγκέντρωση του καταλοίπου. Το Unknowns που παράγει ένα σήμα που είναι θετικότερο από το γνωστό δείγμα καλείται "θετικό" και εκείνοι που παράγουν ένα σήμα λιγότερο θετικό από το γνωστό δείγμα καλείται "αρνητικό.

Θεωρία Δαρβίνου της εξέλιξης

Πριν από την ανάπτυξη του EIA/toy ELISA, η μόνη προαιρετική δυνατότητα για immunoassay ήταν radioimmunoassay, μια τεχνική που χρησιμοποιεί τα από ραδιενέργεια-επονομαζόμενα αντιγόνα ή τα αντισώματα. Radioimmunoassay, η ραδιενέργεια παρέχει το σήμα που δείχνει εάν ένα συγκεκριμένο αντιγόνο ή ένα αντίσωμα είναι παρόν στο δείγμα. Radioimmunoassay περιγράφηκε αρχικά σε ένα έγγραφο από Rosalyn Sussman Yalow και Solomon Berson που δημοσιεύθηκε σε 1960[3 ].

Επειδή η ραδιενέργεια θέτει μια απειλή υγείας, μια ασφαλέστερη εναλλακτική λύση επιδιώχθηκε. Μια κατάλληλη εναλλακτική λύση radioimmunoassay θα αντικαθιστούσε ένα μη-ραδιενεργό σήμα αντί του ραδιενεργού σήματος. Όταν ορισμένα ένζυμα (όπως peroxidase) αντιδρούν με τα κατάλληλα υποστρώματα (όπως ABTS ή 3.3’, 5, 5’- Tetramethylbenzidine), μπορούν να οδηγήσουν στις αλλαγές στο χρώμα, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σήμα. Εντούτοις, το σήμα πρέπει να συνδεθεί με την παρουσία αντισώματος ή αντιγόνου αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ένζυμο πρέπει να συνδεθεί με ένα κατάλληλο αντίσωμα. Αυτή η διαδικασία σύνδεσης αναπτύχθηκε ανεξάρτητα από Stratis Avrameas και G.B. Pierce[4 ]. Δεδομένου ότι είναι απαραίτητο να αφαιρεθεί οποιοδήποτε απεριόριστο αντίσωμα ή αντιγόνο με το πλύσιμο, το αντίσωμα ή το αντιγόνο πρέπει να καθοριστεί στην επιφάνεια του εμπορευματοκιβωτίου, δηλ. immunosorbent πρέπει να προετοιμαστεί. Μια τεχνική για να ολοκληρωθεί αυτό δημοσιεύθηκε από ευρύ και Porath σε 1966[5 ]

Το 1971, Peter Perlmann και η Eva Engvall στο πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης στη Σουηδία, καθώς επίσης και anton Schuurs και Bauke βαν Weemen στις Κάτω Χώρες, δημοσίευσαν ανεξάρτητα τα έγγραφα που σύνθεσαν αυτήν την γνώση στις μεθόδους για να εκτελέσουν το EIA/$l*ELISA[6][7 ]

Πρωτόκολλο ELISA

Βίντεο δοκιμής Elisa

Βίντεο δοκιμής ELISA

Βίντεο δοκιμής ELISA. Ο προσδιορισμός Chlorpyriphos μεθύλιο στα δείγματα σίτου από το ένζυμο σύνδεσε immunosorbent τη δοκιμή ELISA από zuhaitz77.

Προστιθέμενος από: oBWhat
Ετικέττες: elisay συνδεμένο ένζυμο immunosorbent δοκιμής
"Ημερομηνία": 2008-05-04

---